Ποτε την Κυριακή (1960)

Η Μελίνα Μερκούρη στο ζενίθ της καριέρας της υποδύεται τη φλογερή Ίλια, κυρία της νύχτας. Μια γυναίκα ερωτευμένη με τη ζωή, που ζει την κάθε της στιγμή σαν να είναι η τελευταία. Ένα ατίθασο άτι που δεν μπορεί να αποκτήσει κανείς για πολύ. Όλοι στο παραδεισένιο της λιμάνι τη λατρεύουν. Όμως όταν ο Όμηρος, ένας πουριτανός διανοούμενος Αμερικανός, φτάνει στην πόλη και προσπαθεί να την αναμορφώσει...

Όσκαρ τραγουδιού στον Μάνο Χατζιδάκι για τα «Παιδιά του Πειραιά», βραβείο ερμηνείας στην Μελίνα Μερκούρη στο Φεστιβάλ Καννών.

Παραγωγή: Ελληνική (1960)
Σκηνοθεσία: Ζιλ Ντασέν
Πρωταγωνιστούν: Γιώργος Φούντας, Δέσπω Διαμαντίδου, Ζιλ Ντασέν, Μελίνα Μερκούρη, Τίτος Βανδής

Οι Γερμανοί ξανάρχονται... (1948)

Οι Σακελλάριος-Γιαννακόπουλος επιδίωκαν μέσω του σεναρίου τους -όπως έχει πει ο πρώτος- να καυτηριάσουν την εμφύλια σύγκρουση που ακολούθησε της απελευθερώσεώς μας από τις δυνάμεις κατοχής. Ουσιαστικά η ταινία καταδείχνει περιτράνως τον εγωϊσμό και την αχαριστία των Ελλήνων, όπου η παντελής έλλειψη ομονοίας ανέκαθεν επισκίαζε όλα τα προτερήματα που μας χαρακτηρίζουν ως έθνος.

Ανεμενόμενη η εξαιρετική πλοκή και το μοναδικό σενάριο της ταινίας, όπου πλαισιώνεται από ένα εξαίσιο καστ ηθοποιών με πρωταγωνιστή τον Βασίλη Λογοθετίδη. Χωρίς να υστερεί απολύτως κανείς από πλευράς ερμηνείας, μεγαλύτερη αίσθηση κάνει η παρουσία του Χρήστου Τσαγανέα, όπου ο ιδιάζων ρόλος του προσφέρει εκλεπτισμένο χιούμορ, ενώ οι φράσεις του εξακολουθούν να υιοθετούνται στη μορφή ατάκας έως τις μέρες μας.
Ατάκες: Άνθρωποι άνθρωποι! Αιμοχαρείς, αιμοδιψείς και αιμοβόροι! Προς τι το μίσος και η αλληλοεξόντωσις; Προς τι ο αλληλοσπαραγμός; Πού είναι οι άνθρωποι;


Σοφο εργο.... και παντα επικαιρο...